ملكه و خودكار مىشود ؛ يك وقت به اينجا مىرسيد كه به طور ناخودآگاه مرتكب گناه مىشويد و گاهى خود را آدم خوبى هم مىدانيد و گناه را هم مىپسنديد ، يعنى شخص گناه مىكند و مىگويد كار خوبى كردم ، خوب شد كه توانستم اين گناه را مرتكب شوم . سورهء الم نشرح براى همه خصوصاً براى يك مربى ، براى يك معلم سازندگى خوبى دارد . اين سوره نخست از شرح صدر سخن مىگويد و مىفرمايد : يك مربى بايد شرح صدر داشته باشد ، همه انسانها بايد شرح صدر داشته باشند اما شرطى اساسى كار يك مربى و يك معلم شرح صدر است . مىفرمايد : « فان مع العسر يسرا ان مع العسر يسرا » و بداند اگر شرح صدر داشته باشد ، تمام مشكلات آسان مىشود ؛ تأكيد هم مىكند كه حتماً بداند تمام مشكلات آسان مىشود ؛ بعد مىفرمايد : « فاذا فرغت فانصب » ، صفت دومى كه همه مخصوص يك مرتبى بايد داشته باشد ، ادامه و استقامت در كار است . شنيدن بحث خودسازى ممكن است آسان باشد اما به كار بردنش فوق‌العاده مشكل است . علوم به چند قسم منقسم مىشود ؛ بعضى از علوم ياد گرفتنش مشكل است نظير رياضيات ، فلسفه و منطق . آموختن اين علوم مشكل است اما به كار بردن آنها خيلى هم مشكل نيست ، اگر كسى به راستى فيلسوف باشد آوردن برهان براى او كار آسانى است يا حل يك مسئله و به كار بستن آن براى